دختر های باهوش

شعری از سهراب سپهری به تماشا سوگندو به آغاز كلامو به پرواز كبوتر از ذهنواژه اي در قفس است...حرف هايم ، مثل يك تكه چمن روشن بودمن به آنان گفتم:آفتابي لب درگاه شماستكه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد.و به آنان گفتم : سنگ٫ آرايش كوهستان نيستهمچناني كه فلز ، زيوري نيست به اندام كلنگ .در كف دست زمين گوهر ناپيدايي استكه رسولان همه از تابش آن خيره شدند...پِيِ گوهر باشيد....لحظه ها را به چراگاهِ رسا...

ادامه مطلب